Het begin van mijn onderzoek

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Sharon Lucassen en ik ben een 28 jarige bachelorstudente aan de Fontys Lerarenopleiding Tilburg. Ik ben op dit moment bezig met mijn afstudeerfase en op dit blog zal ik mijn afstudeeronderzoek voor OPH volgen.

 Het onderwerp voor mijn onderzoek vaststellen was nogal een hele klus. Ik begon eind augustus aan mijn stage en werd gelijk door duizend dingen geïnspireerd. Maar ja, wat is er mogelijk en belangrijker nog, wat wil ík? In het begin wilde ik mijn onderzoek doen over een leerling bij wie nogal veel speelt, en mijn rol in deze situatie. "Wat kan ik doen om dit beter te maken?" is een vraag die ik mij eindeloos veel keer heb afgevraagd. Ik ben namelijk iemand die graag de hele wereld beter zou willen maken, zeker voor iemand zo kwetsbaar als deze leerling.

Na een paar weken worstelen met dit onderwerp, had ik een gesprek met de mentor van deze leerling. Zij vroeg mij hoe ik dit alles voor me zag, en ik gaf toe hier nog niet echt een antwoord op te hebben. Ik wist alleen dat ik alles wilde doen wat ik kon doen om de situatie van deze leerling een beetje dragelijker te maken. Nadat ik de mentor vertelde wat ik zoal in mijn lessen deed m.b.t. deze leerling, prees zij me, omdat ik volgens haar vrij snel doorhad hoe om te gaan met deze leerling. Daarnaast vertelde ze me precies dat wat mijn wereldverbeteraarshart natuurlijk niet wilde horen: meer kon ik niet doen. De situatie was zoveel groter dan ik aanvankelijk dacht en wat ik er van wist was nog maar het topje van de ijsberg.

Op zoek naar een nieuw onderwerp. Er zat een deadline aan te komen voor een posterpresentatie en dus heb ik op dat moment halsoverkop een onderwerp gekozen waar mijn hart maar half in lag. Ik heb dit later ook toegeven aan mijn procesbegeleiders en een gesprek met één van hen gevoerd over het feit dat ik gewoon niet goed weet wat mijn onderwerp zou moeten zijn. Wat wil ik? Waarom wil ik dat? Eigenlijk wilde ik vooral alles voor al mijn leerlingen beter maken, en zo kwam ik het dat ik met de procesbegeleider besprak dat ik veel dingen van school mee naar huis neem omdat ik het niet los kan laten. Daarnaast vertelde ik hem dat het met mij persoonlijk echt even weer niet lekker loopt en mijn hoofd vol zit met mijn eigen problemen. Hoewel ik iedereen graag wil helpen, moet ik eerst aan mijzelf denken. Zo kwam hij met het voorstel het onderzoek te doen over de professionele afstand.

Ik wil graag onderzoeken wat de professionele afstand is, maar ook hoe ik dingen los kan leren laten. Hoe zorg ik ervoor dat de band die ik met leerlingen heb puur een leraar-leerling band is, en blijft, en dat zij mij niet als vriend zien? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik buiten schooltijd meer rust vind? Kort samengevat in mijn hoofdvraag: hoe kan ik de professionele afstand bewaren, zodat ik niet alles mee naar huis neem?

Dit is dus het begin van mijn onderzoek. Ik hoop snel weer meer te kunnen schrijven!